Seleccionar página
Regionalny strój Andaluzji

Andaluzyjskie kobiety uwielbiają zakładać regionalne, kolorowe stroje zwane “traje de flamenca” lub “traje de gitana”

Flamenco, korrida, słońce, sangría. To pewnie najczęściej pojawiające się skojarzenia związane z Hiszpanią. Tak naprawdę jednak każdy region tego kraju jest inny – inną ma architekturę, inny klimat, inną tożsamość. Galicja przypomina raczej wilgotną Irlandię, a zimy w Kastylii i León bywają okrutnie surowe i śnieżne. Region, który pasuje do stereotypowego wyobrażenia o Hiszpanii, to na pewno Andaluzja.

Jaka jest Andaluzja?

O Andaluzji możnaby pisać w nieskończoność. Jest jednym z największych regionów w Europie. Zajmuje nieco ponad 87 tys km2. Posiada dostęp do oceanu (Atlantyk) oraz do morza (Śródziemne). Są tutaj góry (np. Sierra Nevada), pola, oliwne gaje, zabytki pamiętające czasy Rzymian, Maurów…Słońce świeci tutaj prawie przez 300 dni w roku. Na południu Hiszpanii narodziło się flamenco, kultura jedzenia tapas oraz współczesna forma korridy.

Ponieważ nie lubię wpisów przesyconych teorią, zapraszam do krótkiego filmiku, który w doskonały sposób pokazuje, jak Andaluzyjczycy widzą samych siebie. 

Filmik ten, to spot reklamowy popularnej marki piwa Cruzcampo. Mimo, iż powstał niedawno, już uważany jest za niemal kultowy. Sami Andaluzyjczycy pytani o ten spot, ze wzruszeniem odpowiadają, że jest to najlepsza rekopilacja andaluzyjskiej tożsamosci jaką kiedykolwiek widzieli.
Filmik opatrzyłam polskim tłumaczeniem, a poniżej można też bedzie znaleźć kilka objaśnień, by jeszcze lepiej zrozumieć, jak teoretycznie zwykły spot reklamowy, głeboko może oddawać piękno i niezwykłość Andaluzji.

Szczypta stereotypów

Andalucía…Andalucía no es dónde termina Europa
(Andaluzja, to nie tam, gdzie kończy się Europa)
Es dónde empieza
(Tylko, gdzie zaczyna)
***Zwykle mówi się, że Andaluzja znajduje się na krańcu Europy; niemniej jednak Hiszpanie z południa wolą nazywać  to miejsce początkiem kontynentu, a to z racji choćby tego, iż Andaluzja stanowi bramę wjazdowa z Afryki do Europy***
Aquí fue ni más ni menos donde se inició el Nuevo Mundo
(Ni mniej ni wiecej to tu rozpoczał się Nowy Świat)
*** Krzysztof Kolumb rozpoczynał swoje wyprawy do Ameryki z portów andaluzyjskich. Jego  grobowiec znajduje się w katedrze w Sewilli***
Tenemos mar, campo, nieve, desierto
(Mamy morze, pola, śnieg, pustynię)
*** Andaluzja posiada dostęp do Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego; słynie z pól na których uprawiane są drzewa oliwne. W prowincji Granada znajdują się góry Sierra Nevada, co powoduje iż tego samego dnia można opalać się na plaży i zjeżdżać na nartach na jednym ze stoków Sierra Nevada. W prowincji Almerii znajduje się niewielki obszar pustynny***
Tenemos vaqueros y hasta soldados Ingleses
(Mamy kowbojów i nawet angielskich żołnierzy)
***Na samym południu regionu znajduje się niezależne terytorium Wielkiej Brytanii, Gibraltar***
Y tenemos arte, mucho arte
(Mamy sztukę, dużo sztuki)
*** Andaluzja może poszczycić się sztuką licznych epok, od starożytnej, poprzez mauretańską, aż po nowoczesną Pabla Picassa, urodzonego w Maladze)***
El andaluz no es un acento, es un castellano entre amigos
(Andaluzyjski nie jest akcentem, jest hiszpańskim między przyjaciółmi)
*** Wymowa j. hiszpańskiego w Andaluzji jest zupełnie inna niż chociażby w Madrycie czy Barcelonie. Powszechne jest ´´połykanie´´ niektórych liter, bądź dużo szybsze mówienie niż gdziekolwiek indziej. Andaluzyjczycy są dumni ze swojego akcentu, niekiedy porównywanego do szkockiej wymowy j. angielskiego. Nierzadko akcent z północy traktowany jest jako zbyt ´´poważny i oficjalny´´.
Przykładowo, Andaluzyjczycy nie mówią ´´ESPAÑA´´, tylko ´´EPAÑA´´, nie wymawiając ´´s´´***
Y las rubias nunca están solas, vienen con tapa
(I piwo nigdy nie jest podawane samo, zawsze z tapas)
***Odnosi się do tutejszego zwyczaju zajadania się przekąskami (tapas) w licznych , zawsze pełnych barach. Do tej pory, w prowincji Granady, w większości barów tapas, dostaniemy do każdego zamówionego piwa darmową przekąskę, w najgorszym wypadku oliwki, lub ´´picos´´(chrupiace mini paluszki)***
Aquí no comemos tomate, nos lo bebemos
(Tu nie jemy pomidora, my je pijemy)
*** W Andaluzji najpopularniejszą zupą jest gazpacho, czyli chłodnik z pomidorów. 
Ponadto, pomidory podawane w barach na śniadanie, mają przeważnie płynną konsystencję. Polecam pierwsze trzy posty ze stycznia o śniadaniach w Andaluzji, gdzie ten wątek jest bardziej rozszerzony***
Nuestros trajes no se lucen, son de luz
(Nasze stroje nie świecą się, są światłem)
*** Tekst ten odnosi się do strojów toreadorów walczących w korridzie w pełnym słoncu***
Y nuestros partidos siempre tienen un tercer tiempo
(A nasze mecze zawsze mają ´´trzecią połowę´´)
*** Tradycją jest, iż po każdym meczu piłki nożnej, dyskusje o minionym meczu przenoszą się do baru, gdzie Andaluzyjczycy popijają ulubione piwo i tapas***
En Andalucía no nos dan miedo los cuernos, los toreamos
(W Andaluzji nie boimy się rogów, walczymy z nimi )
*** Oczywiscie chodzi o korridę***
No desabrochamos la camisa, nos la partimos
(Nie rozpinamy koszul, rozrywamy je)
*** Odnosi się do flamenco i emocji towarzyszacych jego muzyce i tańcu. Nie jest prawdą oczywiście, iż każdy Andaluzyjczyk umie tańczyc flamenco, raczej tylko jego ludową odmianę -sevillanas. Niemniej jednak,  flamenco ma bardzo duży wpływ na tutejszy gust muzyczny i styl bycia***
No andamos por la calle, la vivimos
(Nie chodzimy po ulicy, nią żyjemy)
*** Jedno z ulubionych powiedzeń Andaluzyjczyków brzmi, iż ich życie nie toczy się w domach, ale na ulicy. Uwielbiają przebywać w barach na świeżym powietrzu; latem, gdy cała Europa kładzie się spać, Andaluzja dopiero się budzi z popołudniowej sjesty…***
En Andalucía no exageramos, son los demás los que se quedan cortos
(W Andaluzji nie przesadzamy, to inni zostają w tyle)
*** Andaluzyjczycy są szczególnie znani z głośnego mówienia, jak i koloryzowania opowiadanych historii***
Amamos el aceite de oliva, el jamón y las bombillas de colores
(Kochamy oliwę z oliwy, szynkę i kolorowe żarówki)
*** Oliwa z oliwy oraz szynka serrano/iberico, to tutejsze produkty, cieszące się niemalejącą sławą. 
Kolorowe żarówki odnoszą się do wielobarwnych lampioników zawieszanych na wielkich placach podczas tygodniowych fiest, typu Feria de Abril. Podczas tego tygodnia, nie milkną dzwięki flamenco, wyludniają się ulice, a miejsca pracy wprowadzają specjalne godziny dyżurów, tylko po to, by pracownicy mogli bawić sie przez kilka dni popijajac rebujito (białe wytrawne wino z 7Up)***
Amamos la amistad, la Pasión y soñar a media tarde
(Kochamy przyjaźn, Pasję, y sen wczesnym popołudniem)
*** Andaluzyjczycy znani są równiez z tego, że bez problemu nawiazują nowe znajomości, są serdeczni i przyjacielscy. 
Kochają równiez obchody Wielkiego Tygodnia; najbardziej znane na świecie są te z Sewilli.
Po trzecie, Andaluzyjczycy uznawani są za największych amatorów sjesty; wystarczy dodać, iż niewiele sklepów w godzinach 14:00-16:00 pozostaje otwartych…***
Amamos a los que se fueron y a los que se quedaron
(Kochamy tych, co odeszli i tych co pozostali)
*** W spocie ukazana jest fotografia Camarona, jednego z najznakomistszych piosenkarzy flamenco, co ma obrazować, iż Andaluzja nigdy nie zapomni i odetnie się od swoich korzeni.
´´Ci co pozostali´´, odnosi się do obcokrajowców, którzy tak licznie, głównie ze wzgledu na sprzyjający klimat, wybrali Andaluzje jako swój drugi dom***
Amamos ese arte, esa risa, ese orgullo, esa casta, ese verde, ese blanco
(Kochamy ten styl bycia, ten śmiech, tę dumę, tą rasę, tą zieleń, tą biel)
*** Podsumowanie tego, co kochają; między innymi nawiazuje do tutejszej rasy koni andaluzyjskich i do barw flagi Andaluzji (zieleń i biel)***
Los Andaluces, amamos esta tierra y brindamos por ella con esta cerveza
(My Andaluzyjczycy kochamy tę ziemię i wznosimy za nią toast tym piwem)
Cruzcampo, hecha de Andalucía
(Cruzcampo, stworzona z Andaluzji)